Derler ki Babalar içine ağlar göz yaşı görünmüz. Derler ki Babalar için için sever  de hissettirmez. 

Öyledir elbet.

Babalar dünyanın yükünü sırtında taşır da evladı iyaline hissettirmez. 


Sonra Emr-i Hak vaki olunca günün birinde sözüm ona hissedemediğimiz ne varsa  yokluğunu iliklerimize kadar bir ömür hissederiz. 



Emr-i Hak vaki oluncaya kadar kulağımız bir "Oğlum Evladım" sözünü duymaya hasret kalacak.

Gözlerimiz akşamın alaca karanlığında avluda oturup çektiği her cigarada günün yorgunluğunu atıyormuş edası ile oturan Babanın silüetini arayacak.



Ne zaman daralsak ne zaman bunalsak hep gönlümüzden o geçecek. Müracaat mercii dert dinler derdini söylemez.


Zaman her derde devadır derle ya öyledir elbet. Ama o zaman, zamanı dolanın devası mıdır? henüz zamanı olanın mı? kim bilir ya cefası yada sefası ya nasip.