Turizim de kalifiye personel açığı gün geçdikçe büyümeye devam ediyor. Alınması gereken bir sürü önlem olmasına rağmen sanırım öncelik personelin bu sektörü bir meslek olarak görmesini sağlamak olmalı. 

Özellikle profesyonel personel konusunda yaşanan sorunların giderilmesi adına işiletmecilere ciddi görevler düşmekte. İşletmelerin personel sirkülasyonunu en asgariye indirmek adına yapması gerekenleri aşağıda ki gibi sıralamak mümkün.

A) İnsan kaynakları departmanını daha işlevsel hale getirmek ve tüm departmanlar için uygun eğitim programlarının hazırlanması ve uygulamaya konulması.
B) Başarının ödüllendirilmesi amacı ile gerekli aksiyonların alınmasını sağlamak.
C) Personel ile işletme arasında ortak bir hedef oluşturmak.
D) İşletmenin vizyon ve misyonunu doğru anlatmak.
E) Mesleki eğitim ile beraber sosyal ve kültürel eğitimlerinde verilerek genel kültürü ve sosyal seviyesi yüksek bir kadro oluşumunu mümkün kılmak.
Gibi daha bir çok başlık açmak mümkün. 

Tabi tüm bu profesyonel aksiyonların liyakatli bir yönetim ile yapılabileceğini söylememe gerek yok. Tam burada sizinle bir bilgi paylaşmak isterim, yabancı firmaların özellikle kalite müdürleri genelde atmış beş yaş üstü tecrübeli insanlardan oluşmaktadır. Tecrübenin büyük bir değer ve güç olması nedeni ile büyük markaların tercihleri bu yöndedir. İngilizlerin o ders niteliğindeki sözü geliyor insanın aklına "Hayatta en büyük güç tecrübedir".  

Bir servis personelini sadece dolu getirip boş götüren vasıfsız eleman olarak görüyorsanız ciddi bir mantık hatası yapıyorsunuz demektir. İşletmeleri sadece yöneticilerin masasında apolet gibi duran ve size eşyanın dili ile ben her türlü hesabı bilirim edası ileçalışanların gözüne sokan idareciler ile yönetemezsiniz. 

Bir resepsiyonisti, bir garsonu, bir güvenlik görevlisini, bir mutfak çalışanını sadece  fiziksel yeterlilikleri ile değerlendiremezsiniz. Servis departmanının hiyerarşik düzende en alt kademesinde bulunan apranti dört bileşenin oluşturduğu bir bütün ise, garson on dört bileşenin, kaptan yirmi beş bileşenin, şef otuz beş, yiyecek içecek müdürü yetmiş yüz bileşenin ortaya çıkardığı bütüne denilir. Kriz yönetimi kollektif çalışmaya olan yatkınlığı, misafir ile olan iletişim becerileri, gıda güvenliği ve hijyeni konusundaki becerileri ve eğitimi gibi.

Oysa günümüzde bir çok ışletmeci personeli çok afedersiniz kan emici sülükler gibi görülmektedir. Yıllık yatırım kalemlerinde personel yatırımı tüm kalemlerin altında tutulmakta iken bazı işletmecilerin tabiri ile sülüğü bal arısına dönüştürmek için sihirbaz olmak gerekir. Özellikle son yıllarda işletmelerde personel gidderlerini asgariye indirmek maksadıyla sektörün literatüründe olamayan yeni yeni pozisyonlar türetildi, uzman, kıdemli uzman, kıdemli kademeli uzman gibi. 

Bu açıdan bakınca neredeyse askeri hiyerarşiyi hatırlatan bu anlayış ve yönetim şekli aslıda liyakat sahibi olmayan yönetici ve işletmecilerin perosonele bakışını ortaya koymakta. Zira bakış açıları misafir memnuniyetini ve verimliliği ön planda tutan yenilikci ve üretken bir kadrolaşma değil sadece askeri hiyerarşi ile iş yapan emir erlerine sahip olmak. 

Tamda bu nedenlerle sektörün geleceği ciddi tehdit altında. Umarım işletmeciler bu marazlı ve hatta kendi ayaklarına doğrultulmuş namlunun farkına bir an önce varırlar.

Saygılarımla 
Sami CEYLAN